AIFW: Prelude showt drie talentvolle ontwerpers

In de bijzondere ambiance van de 17^e eeuwse Koepelkerk in hartje Amsterdam vond gisteren aan de vooravond van de officiële AIFW de show Prelude plaats, een initiatief van de Dutch Fashion Foundation. Ontwerpers Conny Groenewegen, Corné Gabriëls en Mada van Gaans toonden aan een select groepje mensen, ( sponsoren, fashion-editors, pers, vrienden en familie, BN-ers) hun nieuwste collectie.

Of de locatie was een stuk kleiner dan vorig jaar, of het aantal genodigden was verdubbeld. Wat een drukte en wat een gekibbel over ‘nee hoor, dit is mijn plaats'. Konden we vorig jaar in principe (bijna) overal gaan zitten, dit jaar was er een soort hiërarchie van belangrijk naar onbelangrijk. ( front-row de BN-ers en de mode-redactrices van de grote bladen, staand op het balkon vage kennissen en vrienden van modellen). Het was dus iedere show weer een gevecht voor een redelijke plek en voordat iedereen goed en wel zat was er weer een halfuur verstreken.

Toch begon dan eindelijk de show met de collectie van Corné Gabriëls, voor mij een nog onbekende ontwerper. Met zijn mannencollectie Illusion wilde hij de spanning tussen illusie en realiteit weergeven. Vrij basic en klassieke kleding, met af en toe zeer verassende uitspattingen en terugkerende accessoires. De korte pantalon met opgetrokken sokken, nette schoenen en een bolhoed had ik al te vaak gezien, maar de bodysuit en blazer van doorschijnend plastic waren wel weer erg vernieuwend. Zo was er de hele show eigenlijk een balans tussen uitgesproken/origineel en klassiek/basic. ( illusie en realiteit). Een terugkerend onderdeel was de lange gladgestreken sjaal die over de borst en buik naar beneden viel met daarop afbeeldingen van bretels, strikjes en giletjes, waardoor het net leek alsof deze accessoires/kledingstukken echt gedragen werden.

Conny Groenewegen was als tweede aan de beurt. Haar collectie stond geheel in het teken van breiwerk. Conny maakte gebruik van verschillende structuren en garen om haar ontwerpen te kenmerken en te accentueren. Soepele volumes werden gecreëerd met elastisch garen en de donzige volumes en luxe met angorawol. Haar ontwerpen hadden een open structuur en waren dus licht doorschijnend. Slanke jurken met speelse accenten( insnoeringen, blote ruggen etc.) werden afgewisseld met legging-achtige stretch broeken. Allemaal zeer draagbaar, comfortabel en sensueel.

They Save the best for last met Mada van Gaans, een van mijn favoriete Nederlandse ontwerpsters. Haar collectie was ditmaal geïnspireerd op idyllische wereld van ‘Cheval Noir' een illustratie van de Japanse Ayo kato. De ontwerpen van Mada waren een combinatie van jeugdigheid en over de top vrouwelijk, met veel prachtige jurken en bijzondere dessins. De bekende Mada-volumes rond heupen en de hoge/ slanke taille waren een terugkerend onderdeel. Toppers waren de jurken en leggings met een ‘Cheval Noir' dessin in beige, geel blauw en rood. Maar ook de glimmende plastic-achtige trenchcoat waarmee ze de show opende was een hoogtepunt. Mada van Gaans was in een woord weer geweldig!!